A week in the life of… snot, paracetamol & tissues

Wij hadden de hele week vakantie strak gepland, ik weet het, meestal gaat het anders dan je wilt en ik had daar ook rekening mee gehouden, maar hoe deze week is uitgepakt had ik niet kunnen verzinnen. Ziek! Allemaal zo ziek als een hond, koorts, snot, keelpijn, spierpijn, hoofdpijn en oorpijn. Dus wij moesten alles omgooien en het beste er maken van een sick situation. Wat echt niet altijd even gemakkelijk is. Het resultaat is weinig foto’s, niks bijzonders en gezien ik niet fit ben houd ik het kort. A week filled with snot, tissues and zieke vogeltjes.

Het liefje was vorige week al niet lekker, over het weekend werd het veel erger, dikke griep, hoge koorts en daarna nog een heftige verkoudheid. Maandag was het heftig, hij had hoge koorts en alles deed hem pijn, ik heb voor alle zekerheid nog wat paracetamol ingeslagen. Gelukkig heeft hij goed geslapen en kregen we de koorts na twee dagen goed naar beneden.

De ene had buikpijn, de ander keelpijn, sommige honger en anderen weer niet. Het was af en aan met, spray, pillen, water, thee, ijs, beschuit en broodjes. Gelukkig dronk iedereen genoeg water, alleen die koorts, die is toch wel heel vervelend.

Dinsdag werden er pannenkoeken besteld door de jongste en nee hij heeft er niet van gegeten, hij was nog te misselijk. Alle andere zieken en de buurtjes waren blij met de bestelling, wij hebben gezellig samen pannenkoeken gegeten.

Dinsdagmiddag moest ik ook nog naar het ziekenhuis met mijn vader, voor controle, gelukkig is voor nu alles goed. Gerace allemaal en een geregel, maar alles is gelukt. Toen ik mijn handen ging wassen [wat ik wellicht iets te vaak doe voor iemand die maar een half uur binnen is] bedacht ik mij dat dit het enige fijn is in het hele ziekenhuis, de MediSavona.

Ook wel een pluspuntje, ik had even de tijd om een blad te lezen.Terwijl ik zat te wachten,  kwam ik deze producten van Lovea tegen in GezondNU, heb ik ook meteen op InstaGram gepost. Alsof het mijn eigen kop was die ik zag in een blaadje.

Zo moest ik ook nog een stukje schrijven over La Festa della Donna, 8 maart is alweer snel. Het begin was gemaakt, maar veel verder ben ik ook niet gekomen. Vanmiddag eindelijk de post, komen jullie ook?

Nog meer pillen, poeders en spray, de nood was hoog, ik heb nog maar een lading gehaald. Gelukkig maar, want ik begon ook al een beetje verkouden te worden.

Vrijdag was het prachtig weer, dat viel mij ineens op, het ergste leek voorbij met de patiënten, met de nadruk op ‘leek’. Even van de zon genieten in de keuken, kopje cappuccino en de voeten omhoog.

Omdat ik toch in de keuken was heb ik meteen de groeten en het fruit schoongemaakt, dan is het maar weer gedaan Zo kunnen wij de rest van de week naar hartlust pakken.

Al met al een rustige vrijdag, alles onder controle totdat ik mijn hand had verbrand. Ook weer zo’n domme actie, haasten om niks en een hete deksel vastpakken. Gelukkig was ik snel en viel het heel erg mee, deed wel even pijn.

Zondagochtend stond ik een cappuccino te maken en de tafel te dekken voor het ontbijt, toen ik mij bedacht dat ik nog steeds niet mijn donorset had opgestuurd. Niet omdat ik het niet wil, maar omdat ik elke keer na de koffie bedenk dat ik dat moet doen. Je moet je wangslijm swatchen voordat je hebt gegeten en gedronken, vooral koffie is slecht, vandaar. Maar het is gedaan en de envelop is op de post.

Stratego, zo leuk als zus en broertje spelen. Het potje was snel klaar, toen zijn de kids buiten gaan spelen. De zon scheen, maar ze hadden wel mutsen en handschoenen aan, voor het eerst. En dat op 1 maart, de meteorologische start van de lente, zo voelde het ook in de keuken, binnen was het aangenaam warm.

Maart is niet begonnen zoals ik had gehoopt, ondanks de scheve start ben ik blij dat het maart is. Jurkjes&RokjesMaart wel te verstaan!

Groetjes,

Wojis