Dinsdag 12 november ben ik voor het eerst in mijn leven in het Concertegebouw in Amsterdam geweest en voor het eerst naar een klassiek concert. Een idee van mijn vriendin, die ook niemand kan porren om mee te gaan naar zoiets. Wel, na onze ervaring gisteravond zal het zeker niet bij deze ene keer blijven. Wat was het prachtig, de muziek, de musici en de zang, het was gewoon als een sprookje zo betoverend. Ik kan heel erg genieten van mooie muziek en gister leek het of het Kamerorkest alleen voor mij aan het spelen was.
Nog even het programma van de avond:
- Dvořák – Moderato (uit ‘Cypressen’, B 152)
- Dvořák – Andante (uit ‘Cypressen’, B 152)
- Dvořák – Lento (uit ‘Cypressen’, B 152)
- Dvořák – Allegro scherzando (uit ‘Cypressen’, B 152)
- J. Haydn – Arianna a Naxos, Hob. XXVIb: 2
- Purcell – Ouverture (uit ‘Dido and Aeneas’, Z 626)
- Purcell – Aria ‘When I Am Laid in Earth’ (Dido’s Lament) (uit ‘Dido and Aeneas’, Z 626)
- Brahms – Tweede strijkkwintet in G, op. 111 (arr. P. Entremont)
Musici:
- Nederlands Kamerorkest
- Gordan Nikolić (viool/leiding)
- Virpi Räisänen (mezzosopraan)
Ik zie jullie al fronsen en inderdaad het niet niet ieders kopje thee, maar verbreed eens je horizon, doe eens iets uit je comfort zone. Kijk op internet en bestel eens kaarten voor een mooi concert in het Concertgebouw. Soms kan je voor een gereduceerd tarief bestellen, het loont de moeite om even te kijken.
[Tip: Als je het het OV gaat, heb je binnen Amsterdam gratis GVB vervoer van 3 uur voor en 4 uur na de voorstelling. Gemeente Amsterdam weet hoe het moet, daarvoor bedankt!]
Wij zijn lekker decadent met de auto gegaan en hebben aan de overkant van de straat geparkeerd in een geweldig warme en comfortabele garage.
Ik neem altijd maar even een foto van waar ik sta, zodat ik mijn weg terug kan vinden, we kunnen alleen maar leren van onze fouten zal ik maar zeggen ;-).
Je ziet het concertgebouw niet heel goed, dat is omdat mijn lieve vriendin en ik graag prominent op de selfies staan. En terecht toch… zie die jassen en die toeten, we hebben ons uiterste beste gedaan om goed voor de dag te komen. Het deed mij denken aan kerst in Londen of Amsterdam, alles geeft licht en de hele straat ruikt naar oliebollen, magisch.
Als newbies liepen wij rond, geen idee waar we moesten zijn en haastig op zoek naar de garderobe om zo snel mogelijk wat te drinken. En wat zag ons oog, zelfs de glaasjes zijn prachtig en de wijn was heerlijk.
De zaal… adembenemend mooi en ik heb gehoord dat het Concertgebouw op twee na, de mooiste akoestiek heeft van de wereld.
Tijdens de pauze hebben we snel een foto gemaakt van mijn outfit, we waren zo onder de indruk van het gebouw en de aankleding dat we helemaal niet veel foto’s hebben gemaakt. Ik hoop dat het een beetje goed zichtbaar is, de foto op InstaGram was al niet veel beter. Zwarte cocktail jurk, kousen en zwarte laarsjes. En deze keer heb ik de grote hutkoffers thuis gelaten en ben ik weggegaan met een mini champagne kleurige clutch.
Nog even de make-up, uiteraard Urban Decay’s Naked palette, kon het weer niet laten. Dit keer mijn Chanel foundation gemengd met mijn Clinique foundation en afgetopt met mijn nieuwe KIKO lipgloss. En het is zeker aan te raden om een sjaal of vest mee te nemen die je om je heen kan slaan, het werd behoorlijk koud in de zaal naarmate het concert vorderende. Ik zelf koos voor een zwart bolero vestje, erg compact en zeer elegant bij mijn jurk.
Het was een hele ervaring, een zeer geslaagde avond en een prachtige herinnering, waar ik er graag meer van zou hebben.
Ciao,
Wojis
Ziet er goed uit en leuk om zo een orkest ooit meegemaakt te hebben. Mij trekt het iei echt niet, maar als de gelegenheid zich voor zou doen zou ik mischien wel gaan. Al is het maar om te ervaren hoe het is.